Mauser 300SL

Dane techniczne
Producent: Femaru Fegyver es Gepgyar (FEG) Węgry, Budapeszt
Model / Data produkcji: Mauser 300SL1980-1984?
Kaliber: 4,5 mm lufa gwintowana (śrut diabolo)
Waga katalogowa/rzeczywista: … / 3888 g
Długość całkowita: 1100 mm
Długość lufy/linii celowniczej 448/453-790 mm
Energia Eavg katalogowa/rzeczywista: … / 7,32 J
Prędkość wylotowa Vavg katalogowa/rzeczywista … / 171,9 m/s
Osada/chwyt: drewno buk

Ciekawa wiatrówka wpadła mi w ręce do przetestowania. Wiatrówka jest własnością Arus71 z FKW. Nie często można ją spotkać a jeżeli już to najczęściej w Niemczech lub Szwecji
Producentem jest FEG Węgry i sprzedawany w porozumieniu z Mauser pod jego nazwą. Ponieważ marka FEG była słabo znana na rynku europejskim FEG nawiązał współpracę z niemiecką firmą Mauser Werke Gmbh. Bazą wyjściową był model Relum Super Tornado LG 15, Osada jest zmieniona i trudno jest dzisiaj powiedzieć kto jest jej autorem lub która wiatrówka była wzorcem. Najczęściej wymienia się Diane Rastad i Feinwerkbau. Diana współpracowała z firmą Mauser i możliwe jest że Diana 75 była inspiracją a może i nie tylko. To wszystko są oczywiście domniemania aczkolwiek podobieństwo jest uderzające.
Poniżej zestawienie głównych podejrzanych.
Od góry:
Mauser 300 SL
Diana 75
FWB 300
Anschutz 380

Chrono zaliczone ale bez poszukiwania pasującego do niej śrutu. Wiatrówka tak diesluje że chrono nie reaguje. Udało mi się zrobić raptem trzy ale za to zbliżone pomiary, Eavg 7,32J, Vavg 171,9, śrut Crosman 4,5mm/0,50g. Do strzelania wystarczy,

Pierwsze wrażenia bardzo pozytywne. Wygięcie kolby przy stopie dobrze wpasowuje złożenie się do strzału. Jest dobrze wyważona i bez problemu łapie się stabilną pozycję. Nie jest wyposażona w diopter i chyba nigdy nie była. Spotyka się co prawda egzemplarze wyposażone w diopter ale to raczej jest jakieś indywidualne rozwiązanie. Wiatrówka ma bardzo niską linię celowania i niską bakę policzkową co wymusza mocne przechylenie głowy podczas zgrywania przyrządów celowniczych. Osonięta muszka słupkowa zakończona kólką bardzo dobrze wpasowuje sie w plastikową szczerbinkę. Na cylindrze wyfrezowane są szyny do umożliwiające montaż lunety lub dioptera. Plastikowy spust jest szeroki, niewygodny i zdecydowanie za ciężki.

Strzelanie z niej nie odbiega w zasadzie od wszystkich innych typowych wiatrówek sprężynowych które nie posiadają systemów antyodrzutowych. Ma natomiast blokadę spustu i obrotowy port ładowania. Niestety mało wygodny dla osób ładujących lewą ręką ale za to palce są bezpieczne 🙂 Dźwignia naciągania sprężyny ma mały luz boczny co sprawia kłopot z trafieniem wzatrzask, nie zawsze 🙂 jak dla mnie trochę za dużo plastiku poza tym jest bardzo, bardzo pasująca. Ładnie się składa nie jest zbyt ciężka, odrzut nie jest zbyt duży no i to podzwanianie sprężyny. Odrzut jest w osi lufy i zeby nie zbyt duży nacisk spustu i zbyt dużo do wykonania czynności strzał byłby bardzo przyjemny

Skupienie pięciu przestrzelin na dystansie 10m o wartości 11,4 mm stawia ją w szeregu z Dianą 35. Szczegóły tutaj https://wiatrowkizbieracza.home.blog/warsztat-zbieracza/testy-wiatrowek-i-srutow/ranking-dziurkaczy/

Zdjęcia